قضاوت کردن دیگران بدون آگاهی از گذشته و شرایطشان، درست مثل دیدن یک فیلم نیمهکاره است.
وقتی تنها چند صحنه از یک فیلم را ببینیم، نمیتوانیم دربارهی کل داستان نظر بدهیم؛ شاید شخصیتها را اشتباه بفهمیم یا پایان ماجرا را نادرست حدس بزنیم. همینطور وقتی دربارهی یک انسان فقط بر اساس ظاهر یا یک رفتار قضاوت کنیم، تصویر ناقصی از او ساختهایم.
هر انسان داستانی دارد؛ پر از تجربهها، سختیها و تلاشهایی که ما از آن بیخبر هستیم. اگر عجولانه قضاوت کنیم، مثل کسی هستیم که فیلم را ندیده اما دربارهاش نظر قطعی میدهیم.
پس بهتر است پیش از هر قضاوت، صبور باشیم، گوش بدهیم و تلاش کنیم کل روایت زندگی افراد را ببینیم. تنها در این صورت میتوانیم منصفانهتر و مهربانتر با دیگران رفتار کنیم.